Έλα πλησίασε θέλω να παίξουμε.Για αρχή θα σου ζητήσω να σταματήσεις να ψάχνεις.Έφτασε πάλι τέσσερις η ώρα το βράδυ και εσύ συνεχίζεις να ψάχνεις, τη σωστή λέξη, τη σωστή στιγμή, τη πιθανή απάντηση, το έβδομο ενδεχόμενο, τον κατάλληλο τρόπο.Θέλω να σβήσεις το μόνιμα λανθασμένα τοποθετημένο ερωτηματικό απο το μυαλό σου, απο τις κινήσεις σου, ακόμη και απο την αυτοπεποίθησή σου.Να βλέπεις; πολυ καλύτερα έτσι.Τώρα τοποθέτησέ το στο τέλος της σωστής, αυτή τη φορά, ερωτηματικής πρότασης που συγκροτείται ανάμεσα σε αυτές τις λέξεις: τολμάς ή δέν τολμάς;και ασε το εκεί εκεί ακριβώς ανήκει και αυτό και η πορεία κάθε αναζητησής σου στο παιχνίδι.Τολμάς ή δεν τολμάς να διεκδικήσεις και να πολιορκηθείς, να εκτεθείς, να αφεθείς, να ενθουσιαστείς και την ιδιά στιγμή άραγε τολμάς να απογοητευτείς;Άν απαντήσεις θετικά στα παραπάνω δεν θα με χρειαστείς για περαιτέρω οδηγίες γιατί δεν θα υπάρχουν άλλοι κανόνες στο πιο διασκεδαστικό παιχνίδι που μόλις τόλμησες να παίξεις ακολουθώντας τα πραγματικά θέλω σου και τα αυθόρμητα συναισθήματά σου.Αν απαντήσεις αρνητικά όμως σημαίνει πως δεν έχεις κατανοήσει τους κανόνες μιας ευρύτερης κατηγορίας παιχνιδιού την οποία εσύ την ονομάζεις ζωή και εσύ επιλέγεις να την παίξεις με περιττά αδικαιολόγητα πειθαρχημένα στους μίζερους εγωιστικούς κανόνες πιόνια!Εγω να ξερείς για αρχή περιμένω την απάντηση σου.Τελικά θα έρθεις να παίξουμε;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου