Μαμά, γιατί υπάρχουν άστεγοι;

 Ήμουν σχεδόν επτά χρονών όταν εκεί κοντά σε μία βόλτα στην Κυψέλης, γύρισα να ρωτήσω γεμάτη στεναχώρια " μαμά, γιατί υπάρχουν αδέσποτα; γιατί δεν το παίρνουμε να το φροντίζουμε στο μπαλκόνι μας; χωράει όσο και αν μεγαλώσει. " Η απάντηση αφορούσε στη φύση των ζώων και τον τρόπο που έχουν μάθει να προστατεύονται χρησιμοποιώντας τα ένστικτά τούς. Ο χείμαρρος ερωτήσεων που εκτοξεύτηκε στο μυαλό μου τα επόμενα χρόνια, σχετικά με την παρέμβαση μας στη φύση τους και στο φυσικό περιβάλλον που έπρεπε να αναπτύσσουν τα ένστικτά τους, καταλάγιασε όταν αγκάλιασα το λούτρινο σκυλάκι μου. Δεν χρειαζόταν να το πηγαίνω βόλτα, να το ταιζω ή να γκρινιάζω για τις ενοχλητικές για μια πολυκατοικία κραυγές του.

 Κάπως έτσι έφτασα στη δεύτερη ερώτηση σε μία βόλτα κάπου στη Πανεπιστημίου. Αναπάντητη μέχρι την ηλικία των εικοσιένα. " Μαμά, γιατί υπάρχουν άστεγοι; γιατί δεν παίρνουμε έναν στο σπίτι να τον φροντίζουμε; θα χωράει όσο και να μεγαλώσει." Η εξίσου αρνητική απάντηση υποθέτω αντίστοιχα σχετίζεται με τη φύση του ανθρώπου, εκείνη την ανεξέλεγκτη ανταγωνιστικότητα, την υπέρμετρη εκδικητικότητα, την φύση των ενστίκτων του που σε αυτή την περίπτωση δεν τον προστατεύουν, γι αυτό και επενέβη στο φυσικό περιβάλλον που στο τέλος στράφηκε εναντίον του. Ο άνθρωπος αποφάσισε να καταπιέσει τα ένστικτά του, αφού δεν μπόρεσε να τα χρησιμοποιήσει εναρμονισμένα, και να μεταλλάξει το φυσικό περιβάλλον αφού η φύση δεν κάλυπτε τις ανάγκες του. "Και όμως μαμά, εγώ βλέπω, άστεγους, μετανάστες εξαθλιωμένους που δεν μπορούν να προστατευτούν χρησιμοποιώντας τα ένστικτά τους και υποφέρουν χειρότερα από εκείνο το αδέσποτο. Θυμάσαι; Τώρα είναι παντού σε κάθε γωνιά του δημιουργήματός μας. Και βλέπω και εμάς τους προστατευμένους, τους εναρμονισμένους να χρειαζόμαστε επτά χρόνια για να τους πρωτοαντικρίσουμε και δευτερόλεπτα να τους αγνοήσουμε ώστε να συνεχίσουμε πολιτισμένα το δρόμο για το σπίτι μας. Το σπίτι μας  που έχει αρκετό χώρο στο μπαλκόνι για ένα αδέσποτο και αρκετό φαγητό για τη σακούλα των σκουπιδιών. Μαμά, γιατί να υπάρχουν άστεγοι; Γιατί εγώ δεν είμαι μία από αυτούς;"